Ξέρω, αλλά έρχεται.
Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη
Φτύσε την τσίχλα σου. Έλα. Ευχαριστώ.
Έρχεται το τρένο!
Μπες πίσω μου. Άλι, μείνε πίσω μου.
Πάρτο. Πάρτο.
Δώσε μου την τσάντα σου. Δώσε μου την τσάντα σου.
- Δώσε μου τη βέρα! - Τι;
- Μη μιλάς. - Όλα θα πάνε καλά.
- Άλι, μην τους κοιτάς. Όχι, όχι... - Καλύτερα όχι, κυρά μου.
Αυτό είναι το τρένο της περιοχής F του Κόνι Άιλαντ.
Επόμενη στάση, Λεωφόρος Ι.
Όχι!
Μαμά! Μαμά!
Μαμά! Μαμά! Μαμά!
Μαμά! Μαμά!
Μαμά!
Μπαμπά!
Δέκα Χρόνια Αργότερα
Εμπρός;
Σε δεκαπέντε λεπτά.
- Πώς είσαι μαμά; - Φαίνεσαι καλά.
- Τι κάνεις, Λες; - Χαίρομαι που σε βλέπω.
Ευχαριστώ για την ειδοποίηση, μαέστρο.
Μυρίζεις στοματικό διάλυμα και μπίρα.
Δε μπορούσες να φορέσεις γραβάτα;
Θα μπορούσα.
Ωραίο είναι αυτό.
Του Μάικλ, θα του άρεσε που το κάνουμε ακόμη αυτό.
Είπες του Τάιλερ τι είπε η δασκάλα ζωγραφικής για το πορτρέτο σου;
Μαμά!
Πες του!
Είπε ότι αιχμαλώτισα τη στιγμή σαν ένας νέος Τζέιμς Γουίσλερ.
Τουλάχιστον είναι νεαρός Τζέιμς Γουίσλερ, επειδή,
ο Γουίσλερ καταποντίστηκε προς το τέλος της καριέρας του.
Είναι οι Boyz ll Men, της Ευρωπαϊκής ιστορίας της τέχνης.
Πρότεινε την αδελφή σου για τα εντα- τικά καλοκαιρινά μαθήματα στο Στάινχαρντ,
- κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. - Είναι φανταστικό.
Είναι υπέροχο.
Θα φτιάξω μια ζωγραφιά με τίτλο "Ο αδελφός μου και το αγαπημένο του τσιγάρο".
Και μιας και θα είμαι το νεότερο άτομο που φοίτησε ποτέ εκεί...
Τάιλερ;
Μου δίνεις τη ζάχαρη σε παρακαλώ;
Της απομένουν ακόμη μερικά λεπτά, μπαμπά.
Μερικά δευτερόλεπτα.
Η Καρολάιν είναι απόλυτα ικανή να πει αν νιώθει αγνοημένη, κατ'οποιονδήποτε τρόπο.
Σε αγνόησα κατ'οποιονδήποτε τρόπο, Καρολάιν;
Εντάξει είμαι.
- Δεν ήθελα ν' αλλάξω θέμα. - Ποιο ήταν το θέμα;
Συγνώμη;
Το θέμα που συζητούσαμε. Ποιο ήταν;
Δεν είναι τώρα ώρα για τους ηρωισμούς σου, Τάιλερ.
Για την ακρίβεια, τώρα είναι η τέλεια ώρα.
- Εντάξει. Πρέπει να φύγω. - Τάιλερ.
Καρολάιν, θέλεις να σε πάω κάπου;
- Εντάξει είμαι. Θα μείνω με τη μαμά. - Εντάξει. Θα σε δω σύντομα.
Τη ζάχαρη.
Φάε κάτι.
Ο Γκάντι είπε, πως ό,τι κάνεις στη ζωή σου θα είναι ασήμαντο,
αλλά είναι πολύ σημαντικό να το κάνεις.
Τείνω να συμφωνώ με το πρώτο κομμάτι.
Μάικλ, ξέρεις ποια μέρα κοιτάζω.
Ως τα 22, ο Γκάντι είχε 3 παιδιά,
ο Μότσαρτ, 30 συμφωνίες,
και ο Μπάντι Χόλι ήταν νεκρός.
Κάποτε μου είπες,
"τα δαχτυλικά μας αποτυπώματα δε φθείρονται από τις ζωές που αγγίζουμε".
Αυτό αληθεύει για όλους;
Ή ήταν απλώς ποιητικές μαλακίες;
Πούλησα στη φιλενάδα σου μια οδοντόβουρτσα.
- Πούλησες στην ποια μου, τι; - Ξέρεις, στη φιλενάδα σου.
Εκείνη την αισθησιακή, απολαυστικά ανυποψίαστη, μικρή ξανθιά,
που άφησες στο κρεβάτι σου χθες;
- Ναι. - Ναι, της πούλησα μια οδοντόβουρτσα.
Πήρα τρία δολάρια.
- Συγχαρητήρια. - Ναι, επιβάλλονται.
Επειδή αυτή η πώληση, ενέπνευσε το τελευταίο μας επιχειρηματικό εγχείρημα.
Το Τ.Σ.Ο.Υ.Λ.Α.
Το, Ταξιδιωτικό Συνοδευτικό Ολονύχτιας Υπερβολής Λυσσάρας Αδέσμευτης.
Είναι ένα ταξιδιωτικό σετ για ολονύ- χτιες ξεπέτες, για γυναίκες. Ξέρεις;
Θα βάλουμε μακιγιάζ και είδη μπάνιου, ένα φορτιστή κινητού, τηλέφωνα ράδιο-ταξί...
Θα το πουλάμε λιανική στα 19,95 $. Μπορούμε να κάνουμε και διαφήμιση.
Πιστεύεις πως οι γυναίκες θα το αγοράζουν αυτό με πραγματικά λεφτά;
Εντάξει. Ναι. Ξέρεις κάτι; Ωραία. Μείνε κυνικός.
Αλλά σκέψου το, κάποτε στην ιστορία,
δυο άνθρωποι είχαν μια συζήτηση σαν αυτή, για τον ηλεκτρικό λαμπτήρα.
Ο ένας πήρε τη φήμη και τα λεφτά,
κι ο άλλος πιθανότατα κατέληξε λέτσος.
Μετά τις πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις,
πιστεύετε παιδιά πως μπορούμε να συζητήσουμε για δεοντολογία,
όταν μιλάμε για τα βαθύτερα αίτια της τρομοκρατίας;
Δεν ήταν ηθικό το θέμα και όχι δεοντολογικό;
- Πώς έτσι; - Οι ηθικές αρχές καθορίζουν το χαρακτήρα.
Και η δεοντολογία;
Τ' αναμενόμενα πρότυπα συμπεριφοράς μιας ομάδας.
Και στο τέλος, ο προσωπικός χαρακτήρας είναι πιο σημαντικός;
- Οπωσδήποτε. - Σωστή άποψη.
Η γνώση του παρελθόντος, μας περιορίζει ή μας ωφελεί;
Μπορούμε να το κάνουμε μη-καπνιστικό άγαλμα;
Ναι, Τάιλερ. Μπορούμε να το κάνουμε μη-καπνιστικό άγαλμα;
- Υποσχέθηκες να το κόψεις. - Το ξέρω.
Γιατί πιστεύεις ο μπαμπάς, δε θέλει να μ' ακούσει;
- Ο μπαμπάς σ' αγαπάει. - Και λοιπόν;
Μπορείς ν' αγαπάς κάποιον και να μη θες να περάσεις χρόνο μαζί του.
- Ναι, σωστά. - Η μαμά αγαπάει τη θεία Σάρα.
Αλλά πέρυσι τα Χριστούγεννα,
δεν άφηνε το Λες να τις αφήσει μαζί σ' ένα δωμάτιο,
επειδή είπε πως θα γινόταν "Χριστουγεννιάτικη δολοφονία".
Επειδή η θεία Σάρα πίνει. Εσύ δεν πίνεις, έτσι;
Είμαι 11.
Οπότε γιατί να σε αποφύγει κάποιος;
Ο Μάικλ έπινε.
Επειδή ο Μάικλ ήταν 21.
Όταν είσαι 21, το ποτό είναι κάτι νέο και συναρπαστικό και πίνουν όλοι.
Η θεία Σάρα πίνει, επειδή εύχεται να ήταν 21.
Εσύ είσαι 21.
Εντάξει.
Τι λες να πάμε στο Ατλάντικ Σίτι για τα γενέθλιά σου φέτος;
- Αλήθεια; - Ναι. Θα νοικιάσουμε σουίτα.
Μπορείς να καλέσεις και την Κοπέλα Με Την Οδοντόβουρτσα.
Προτιμώ να θωπεύσω μια οδοντόβουρτσα, παρά αυτό.
Είναι η δική σου μέρα, ρε φίλε. Θα βρούμε να κάνουμε κάτι.
Το σχηματικό γι' αυτά τα συγκεκριμένα ράφια,
είναι συγγραφέων που κοιμήθηκαν μαζί και κατέληξαν νεκροί ή στη φυλακή.
Άντε ρε;
Ναι ρε.
Ορίστε, γι' αυτό σε γουστάρουν οι γκόμενες ρε φίλε.
Όχι, σοβαρά. Λατρεύουν αυτές τις φρικιάρικες ποιητικές μαλακίες.
Συνάντησα τη Μέγκαν χθες.
Είναι μπαργούμαν στου Ντον Χιλ απόψε. Θέλει να περάσουμε.
Σχεδόν με ικέτεψε. Ναι, η καημενούλα.
Όχι ρε φίλε! Αυτό είναι...
Τι;
Κοίτα, είσαι σαν φάντασμα τις δυο τελευταίες εβδομάδες, εντάξει;
Δε θες να βγαίνεις έξω πλέον.
Βαρέθηκα αυτές τις σκυθρωπές, εσωστρεφείς μαλακίες, εντάξει;
Είμαι έτοιμος να παρέμβω.
Τι;
Συνειδητοποιείς ότι οι παρεμβάσεις δεν περιλαμβάνουν μεθύσια.
Ένα ποτό.
- Εντάξει; Μόνο ένα. - Πότε ήπιες τελευταία φορά ένα μόνο ποτό;
Όταν κοινώνησα.
Μέγκαν! Μέγκαν! Δείχνεις υπέροχη!
Εσύ να μη μιλάς.
Εντάξει. Δυο μπίρες;
Τα 'χει πάρει μαζί μου;
Δεν τα 'χει πάρει. Έτσι αντιδρούν οι άνθρωποι όταν σε γουστάρουν πολύ.
- Ναι. - Συγνώμη;
- Γεια. Συγνώμη. - Μπορείς να μας τραβήξεις μια φωτογραφία;
Ναι, βέβαια. Απλώς πατάω το κουμπί;
- Γύρνα τη... - Από την άλλη μεριά.
Υπέροχα.
Κράτα τη για τη συλλογή σου.
Λοιπόν, τι πίνετε κορίτσια;
- Μοχίτο! - Μοχίτο!
Όχι, όχι, δε λέω πως άλλες πόλεις έχουν κάτι κακό.
Απλώς λέω πως αυτή είναι η μεγαλύτερη πόλη του κόσμου.
Τον λατρεύω αυτό το δρόμο!
Από πού είστε εσείς κορίτσια;
- Απ' το Μαϊάμι. - Απ' το Μαϊάμι.
Τέλειο. Το κάνατε ομόφωνα. Μαϊάμι. Φοβερό.
Όχι, αυτή είναι η μεγαλύτερη πόλη. Δεν ξέρω, η Μπαρτσελόνα, το Ριο,
- δεν είναι σαν αυτή την πόλη. - Τι κάνουμε; Έχω ξεπαγιάσει.
- Στο μπαρ του ξενοδοχείου. - Μάικλ!
Ναι.
- Έπρεπε να 'χω φορέσει μπουφάν. - Μάικλ!
Κάτω τα χέρια απ' τ' αμάξι μου!
Τι πρόβλημα έχεις, μαλάκα;
- Θα ζεσταθείς αν αγκαλιαστούμε. - Μαλάκα!
Τι στο διάολο;
- Μπες στο αμάξι σου. - Ναι;
- Τι; - Γύρνα πίσω στο Λονγκ Άιλαντ,
- αφού είσαι από κει. - Απ' το Κουίνς είμαι, μαλάκα!
Βγάλε το σκασμό.
Γιατί δε γυρνάς πίσω την Αγγλία;
Θες να πάμε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μου;
- Η κιθάρα μου ρε! - Να φας σκατά και να ψοφήσεις!
- Τάιλερ... - Αυτά είναι μαλακίες.
- Θα πάω. - Τάιλερ!
- Πάμε... - Λόρεν! Πού πας;
- Έλα δω! - Μην περπατάς εδώ.
- Άσε με! - Λόρεν!
- Άσε με! - Θεέ μου!
Άσε με!
Έλα τώρα! Αυτή τη στιγμή!
Κράτα τον κάτω!
Όχι, νομίζω σταμάτησε.
- Δεν αιμορραγεί πολύ. - Ορίστε κυρία μου.
Μισώ τη Νέα Υόρκη!
Ακούστε αστυνόμε, αυτοί οι δυο είναι ήταν μας. Προσπαθούσαν να το σταματήσουν.
Λίο, ελευθέρωσε αυτούς τους δυο.
Γύρνα.
- Υπάρχει κάτι εδώ που θα με κόψει; - Μπα.
Βγαίνετε απ' τη φυλακή τζάμπα.
Είστε πολύ τυχεροί που ο συνεργάτης μου έχει κέφια.
- Κι εσείς οι δυο; - Δεν ήμασταν εμείς ρε φίλε.
- Κοπανάτε τη. - Αυτό το καθίκι κλώτσησε το αμάξι μου!
- Σκάσε, φωστήρα. - Να φας σκατά, μαλάκα!
Εντάξει! Αυτό ήταν! Πάτε όλοι μέσα!
- Τι; Πλάκα μου κάνει μωρέ; - Εμπρός!
Αυτοί μας την έπεσαν!
Αυτοί οι δυο δεν έκαναν τίποτα.
- Όλα τα έκαναν αυτοί οι μαλάκες. - Βασικέ μάρτυρα, σκάσε!
Τι κάνετε ακόμη εδώ;
Αυτό είναι μαλακία. Αυτοί οι δυο τύποι απλώς διέσχιζαν το δρόμο.
Λοιπόν κύριε Χόκινς, τι σας κάνει να νομίζετε ότι με νοιάζει;
Επειδή είσαι μπάτσος.
- Υποτίθεται πως πρέπει να σε νοιάζει. - Τ' ακούς Λίο;
Πολύ ανακουφίζομαι κύριε Χόκινς, να ξέρω ότι χειρίζεστε την κατάσταση.
Τώρα, τράβα σπίτι σου!
- Κοπανάτε τη, παιδιά. - Γιατί δεν...
Τι...
Ομορφόπαιδο, είσαι έτοιμος να πιάσεις τους αστραγάλους σου;
Έλα δω, γλυκούλη.
Μπορείς να τηλεφωνήσεις, τώρα.
Όχι, εντάξει είμαι. Εντάξει είμαι. Μην ανησυχείς.
- Είσαι καλά; - Είσαι εντάξει;
Είσαι εντάξει;
Εντάξει. Ευχαρίστησε το Θεό που είσαι καλά.
Επειδή δε θα 'θελα να ταραχτείς με κάτι, όπως πχ το ότι είσαι στη φυλακή.
Δε θα 'θελα ν' ανησυχήσεις γι' αυτό.
Θες να μου πεις τι κάνεις;
Θα ήθελα να ξέρω. Θες να μου πεις τι ήθελες από εκείνο το μπάτσο;
Τίποτα. Απλώς ήταν μπερδεμένη κατάσταση. Εννοώ...
Ναι, εμένα μου λες; Ήταν εντελώς ηλίθια, αυτό ήταν.
Αυτοί οι τύποι ξέρεις, είναι κότες.
Ρε κότες!
Τέλεια. Ωραία. Εντάξει, παλικαρά.
Μαλάκα!
Ξέρεις κάτι; Εσύ μπορεί να περνάς ωραία,
που δεν αποφοιτάς από τη σχολή. Αλλά εγώ θα ήθελα να πάρω πτυχίο.
Θα πρέπει να είναι ωραία να δουλεύεις μόνος σου στο βιβλιοπωλείο,
με τις στοίβες τα βιβλία,
αλλά εγώ σχεδιάζω να κάνω καριέρα και να έχω σύζυγο και γκόμενα,
και, δεν ξέρω, διαζύγιο,
κι ένα επεισόδιο παρενόχλησης μέσης ηλικίας και στυτική δυσλειτουργία.
- Σκροφίτσα! - Σκάσε!
- Πούστρα! - Μαλάκα!
- Οπότε θα σ' ευχαριστούσα σαν φίλος... - Σκάστε!
...αν κρατούσες για σένα τα κόμπλεξ σου και τις μηδενιστικές μαλακίες σου!
- Είπες "μηδενιστικές"; - Ναι! Το είδα σ' ένα κουτί δημητριακών!
Χόκινς. Στο διάδρομο.
- Εσύ... - Ναι.
Τηλεφώνησα στον πατέρα σου. Κάνε μου μήνυση.
- Καλό παιδί. - Δεν κάναμε τίποτα!
Χάρηκα για τη γνωριμία.
Ψάχνει για συγκάτοικο;
Στο κέντρο;
Αλήθεια;
Πρέπει να κλείσω, αλλά θα σε ξαναπάρω.
Εντάξει. Γεια.
Λοιπόν, τι μου είπες ότι θα έκανες όταν δυσκόλευε η κατάσταση;
Τι, ανάσες;
- Το έκανες; - Το έκανα. Ανασαίνω και τώρα.
- Ποιος ήταν στο τηλέφωνο; - Η Μαρί.
- Τι κάνει; - Καλά είναι.
Θα με πάει η κυρία Λίπμαν.
Όχι. Θα σε πάω εγώ.
Είναι μεγάλη η διαδρομή.
Ξέρεις ότι απαγορεύεται το κάπνισμα εδώ.
Και γιατί έχετε τασάκι;
Είναι μπολ. Ολοκληρώνει το δωμάτιο.
Αυτό είναι μπολ;
- Λυπάμαι. - Τάιλερ.
Μάλλον βρισκόταν εδώ για να με δελεάσει.
- Γεια σου, Τζανίν. - Είναι έτοιμος να σε δει.
- Είσαι εντάξει; - Ναι.
- Αλήθεια; - Ναι είμαι μια χαρά, Τζανίν.
Δείχνεις χάλια και μυρίζεις μπίρα και τσιγάρο.
- Ευχαριστώ. - Θες να σου πω ψέματα;
Προσπάθησε να μην του προκαλέσεις έμφραγμα.
Ήρθα μόνο να δω πόσο κόστισε. Θα σε ξεπληρώσω.
- Πόσο κόστισε τι; - Ο δικηγόρος.
Αυτός ο δικηγόρος Τάιλερ, κοστίζει 450 δολάρια την ώρα.
Για όνομα.
Εμένα μου λες;
Ήθελα μόνο να ξέρεις ότι δε σου τηλεφώνησα εγώ.
Δεν ήμουν εγώ.
Θα μπορούσες να είσαι χειρότερα, απ' το να έχεις έναν πατέρα που σε βγάζει απ' τη φυλακή.
Αυτό δεν είναι καν...
Δε θέλω να με βγάζεις από πουθενά.
Θα πάρω το τιμολόγιο απ' την Τζανίν.
Μάικλ,
θυμάσαι εκείνο τον Ελληνικό μύθο που μου διάβαζες,
για το θεό που εξόρισε όλα του τα παιδιά στον Κάτω Κόσμο,
και πώς ο μικρότερός του γιος, για να τον εκδικηθεί, τον ευνούχισε μ' ένα δρεπάνι;
Είναι ίσως κάπως υπερβολικό,
αλλά το καταλαβαίνω.
Είσαι πολύ αλλόκοτη.
Καρολάιν, πρέπει να πάμε για την εγχείρηση αμέσως.
Τι έκανες στο πρόσωπό σου;
Είχα ένα φρικτό ατύχημα με μια αλωνιστική.
- Ήταν φρικτό. - Ήταν πολύ φρικτό.
- Το χειρότερο. - Είσαι καθυστερημένος.
Σου έφερα κάτι.
Αυτό είναι το πιο αγαπημένο βιβλίο, που είχα ποτέ.
Ο Μάικλ συνήθιζε να με χτυπά μ' αυτό στο κεφάλι συνεχώς, ώσπου να το διαβάσω.
Λέει για θεούς και θεές που είναι ζηλιάρηδες και μικρόψυχοι,
και κατά τα άλλα σαν τους φυσιολογικούς ανθρώπους.
- Οι εικονογραφήσεις είναι πολύ ωραίες. - Ναι. Είναι ωραίες.
Ευχαριστώ.
- Πού θα συναντήσουμε τη μαμά; - Στο μουσείο Γκούγκενχαϊμ.
Τι έχουν πάθει αυτά τα κορίτσια;
Με βρίσκουν αλλόκοτη.
Μερικές φορές αποκόβομαι.
Τι, όταν ζωγραφίζεις;
Ναι. Και άλλες φορές.
Η μαντεμουαζέλ Φλάισμαν χρειάστηκε να μου χτυπήσει τα δάχτυλά της πολλές φορές σήμερα,
και όλοι γέλασαν.
Όλοι πιστεύουν πως είμαι φρικιό της φύσης.
Η μαντεμουαζέλ Φλάισμαν.
Η αδελφούλα μου, είναι φρικιό της φύσης.
Θεέ μου.
Γαλλικό τοστ.
Τι θα πεις της μαμάς για το πρόσωπό σου;
-"Επιτέλους βρήκα κάτι στο οποίο είμαι καλός;" - Αλήθεια;
- Έχω μάθημα τώρα. - Το ξέρω.
- Ακούς; Έχω μάθημα τώρα. - Το ξέρω,
με όλες τις αριθμητικές μετρήσεις, δεν πέρασα.
Αλλά ευελπιστούσα πως ίσως μπορού- σατε να βαθμολογήσετε την προσπάθειά μου να περάσω,
τη δέσμευσή μου στην προσπάθεια. Είναι...
Τη δέσμευσή μου, στη δέσμευση. Ξέρετε;
Εγώ δεν... εννοώ...
- Πατρίσια. Να σε λέω Πατρίσια; - Όχι.
Εγώ... η ζωή έχει να κάνει με τους ανθρώπους και...
Κι έχει να κάνει με το τι δίνουν οι άνθρω- ποι στους ανθρώπους, κι εγώ θέλω να σου δώσω κάτι.
Κι εγώ... δεν... δε θέλω...
Δε θα σου δώσω τίποτα. Δείχνεις υπέροχη. Πολύ μ' αρέσει το σακάκι.
Θα πω... πως είσαι άγγελος, Πατρίσια! Ένας άγγελος!
Έχει κόρη!
- Ποιος έχει κόρη; - Ο μπάτσος!
Ο μπάτσος που σου 'σπασε τα μούτρα. Έχει κόρη.
Και τι θες να κάνω εγώ; Να την απάγω;
Όχι βέβαια! Δεν έχουμε αρκετό χώρο στις ντουλάπες για κάτι τέτοιο.
Απλώς συστήσου. Ξέρεις, να βγείτε μερικά ραντεβού. Δεν ξέρω.
Να είσαι ο γοητευτικός, ευγενής εαυτός σου και μετά να της τη φέρεις.
- Δηλαδή; - Να την ταράξεις στο πήδημα.
Να την κάνεις να σε φωνάζει "μπαμπάκα", ξέρω γω;
Κλέψε το βρακί της και πούλα το στο e-Bay,
ή να το ανεβάσεις στην ιστοσελίδα του λυκείου της.
Δεν ξέρω. Γίνε δημιουργικός.
Ναι, θα έπρεπε να φυλακιστείς καθαρά για λόγους αρχών.
- Φυλακίστηκα, αν θυμάσαι; - Ναι.
Πες μου ότι δε θες να τον εκδικηθείς το μαλάκα και θα τ' αφήσω.
Πού είναι τα σκουπίδια;
Δε θέλω να τον εκδικηθώ το μαλάκα.
- Απλώς γνώρισέ τη. - Δε θέλω να τη γνωρίσω.
- Είναι χαριτωμένη. - Δε με νοιάζει.
- Θα τη γνωρίσεις. - Όχι, δε θα τη γνωρίσω.
- Ναι, θα τη γνωρίσεις. - Όχι, δε θα τη γνωρίσω.
Θα τη γνωρίσεις.
Απλώς γνώρισέ τη.
Αυτό είναι από εκείνα τα πράγματα που μετανιώνω ήδη.
Ήταν εδώ τις προάλλες.
Δε με νοιάζει. Τι θες να της πω;
"Γεια σου κούκλα, ο μπαμπάς σου καταπάτησε την ελευθερία μου."
"Θες να τα φτιάξουμε;"
Μην την πεις "κούκλα"!
Βλαμμένε.
- Εγώ, φεύγω. - Εσύ θα...
Να 'τη.
- Ποια; - Η ξανθιά.
Την ξέρω. Είναι...
Δεν την ξέρω, αλλά είμαστε στην ίδια τάξη στη Διεθνή Πολιτική.
Ορίστε! Βρήκες κάτι ν' αρχίσεις συζήτηση. Εντάξει;
Όρμα της.
Με συγχωρείς, μπορώ να σ' ενοχλήσω μια στιγμή;
Μ' ενοχλείς ήδη.
Κάνω ένα κοινωνιολογικό πείραμα,
και αναρωτιόμουν αν θα μπορούσες να με βοηθήσεις για λίγο.
Πλάκα κάνεις, έτσι;
Να ρωτήσω το όνομά σου;
Ανώνυμη.
Ανώνυμη. Ελληνικό είναι;
Λοιπόν Ανώνυμη,
βλέπεις τον τύπο που κάθεται εκεί,
και κάνει ότι διαβάζει και κοιτάζει προς τα εδώ;
Ναι, μας κοιτάζει. Διακριτικός.
Έχω μια θεωρία, πως ένα υποκειμενικό τρίτο πρόσωπο όπως εσύ,
θα μπορούσε να προσδιορίσει πόσο ακριβώς μαλάκας είναι, απλώς κοιτάζοντάς τον.
Βλέπεις, είμαι συγκάτοικός του και έχω γίνει μάρτυρας τόσων φανερών παραδειγμάτων,
μαλακώδους συμπεριφοράς, που είμαι προκατειλημμένος ως αντικείμενο.
Αλλά είμαι πεπεισμένος πως έχει μια αύρα που μπορείς να διαισθανθείς.
Ποιον άλλο σκοπεύεις να ρωτήσεις;
Δεν ξέρω. Δε νομίζω πως κάποιος άλλος εδώ, πληρεί τα κριτήρια.
Ελκυστική γυναίκα γύρω στα είκοσι...
- Δεκαεννιά. - Δεκαεννιά. Είμαι...
Δεν πειράζει. Έφηβοι. Αντέχω τους εφήβους.
Εντάξει.
Λοιπόν τυπικά, παίρνεις κάτι επειδή πήρες μέρος σε μια τέτοια έρευνα.
Μου τελείωσαν τα δωράκια πριν λίγο, οπότε...
Δεν ξέρω, μπορώ να σε βγάλω έξω για φαγητό ή κάτι τέτοιο;
Ή ίσως απλώς να συζητήσουμε με τη μικρή πιθανότητα,
ένας από τους δυο μας να πει κάτι ενδιαφέρον;
Ναι, όμως υπάρχει πρόβλημα, επειδή δε βγαίνω με φοιτητές κοινωνιολογίας.
Ευτυχώς για σένα, είμαι αναποφάσιστος. Οπότε...
Όσον αφορά σε τι;
Τα πάντα.
Είμαι η Άλι.
Άλι.
Μη θυμώσεις!
Μπαμπά, έχουμε δει ήδη δυο φορές την Έριν Μπρόκοβιτς κι έκλαψες και τις δυο φορές.
- Δεν έκλαψα. - Ντροπή.
- Εμπρός; - Εμπρός.
- Γεια, είμαι ο Τάιλερ. - Γεια.
Θα με στήσεις. Το νιώθω.
Το νιώθω στα κόκαλά μου. Θα καταστραφώ.
Όχι, όχι... εγώ απλώς...
Τι; Καθόσουν κι έβλεπες τηλεόραση φορώντας τη φόρμα σου;
Όχι, δε βλέπω τηλεόραση.
Μόλις ντυνόμουν και θα σε συναντήσω στις...
- Τι ώρα είπαμε; - Στις 8:00.
Σωστά. Στις 8:15. Εντάξει.
Βγαίνω έξω.
Το βλέπω.
Είσαι εκπαιδευμένος ερευνητής.
- Με ποιον θα βγεις; - Ένα παιδί απ' τη σχολή.
Εντάξει.
- Δε ζήτησα την άδειά σου. - Το ξέρω. Καλά να περάσεις.
Θες λεφτά για το ταξί;
Να σε περιμένω;
Τι επιδόρπια έχετε;
Παγωτό μάνγκο με ξηρούς καρπούς και σταφίδες.
Τέλεια. Θα πάρω αυτό κι ένα ποτήρι αποβουτυρωμένο γάλα.
Και μετά το αρνάκι Βινταλού. Ευχαριστώ.
Μπορώ να έχω ένα κοτόπουλο Τίκα Μασάλα και μια μπίρα, παρακαλώ;
Τρώω πρώτα το επιδόρπιό μου.
Αυτό είναι πολιτική δήλωση;
Ή ασθένεια, ίσως;
Απλώς δε βρίσκω το λόγο να περιμένω. Αν πεθάνω τρώγοντας το Βινταλού;
- Αυτό είναι πιθανό; - -Είναι δυνατό.
Μπορεί να πάθω εμβολή, ή να χτυπήσει αστεροειδής το εστιατόριο.
Θα πέθαινα χωρίς να έχω φάει αυτό που ήθελα περισσότερο.
- Οι πιθανότητες είναι... - Εγγυήσου μου,
ορκίσου μου στην ψυχή σου, ότι θα καταφέρω να φτάσω στο ορεκτικό μου,
και θα περιμένω.
Προτού απαντήσεις, αν πεθάνω,
θα πρέπει να ζήσεις την υπόλοιπη ζωή σου γνωρίζοντας,
όχι μόνο ότι μου είπες ψέματα,
αλλά και ότι μου αρνήθηκες την τελευταία μου απόλαυση.
Την τελευταία μου επιθυμία.
Είσαι προετοιμασμένος να σηκώσεις τέτοιο βάρος για ν' αποδείξεις κάτι;
Μην ανησυχείς. Θα σου δώσω κι εσένα.
Πέρασα καλά.
Ναι;
Πέρασες καλά, ή περνάς καλά;
Επειδή αν περνάς καλά, γιατί να βιαστείς να το τελειώσεις;
Ρίξε. Τρεις βολές μ' ένα δολάριο.
Άντε, κέρδισε κάτι. Κέρδισε κάτι για την όμορφη κυρία.
Ναι. Θέλω το πάντα.
Πόσες πρέπει να ρίξω για το πάντα;
Τρεις στις τρεις.
- Πάμε. - Το 'ξερα.
Παραλίγο.
Ναι. Δώσε μου άλλα τρία.
Αν τα παρατήσω εγώ,
κερδίζει αυτός.
- Ποιος; Ο υπάλληλος; - Το γιγάντιο πάντα.
Με το μαλακό, σκληρέ άντρα.
Συγνώμη. Άλλα τρία. Ας το κάνουμε.
Ένα δολάριο.
Ναι, δεν ξέρω γιατί χαμογελάς.
Κέρδισα.
Το να πληρώσεις τον υπάλληλο δεν είναι νίκη, είναι ζαβολιά.
Παρεμπιπτόντως, πότε θα μου πεις τι έπαθε το πρόσωπό σου;
Έμπλεξα σ' έναν καυγά σε μπαρ.
Θες να πάμε για καμιά μπίρα;
Περίμενε, δε μπορείς. Είσαι πολύ μικρή.
Είμαι 21.
Όχι, δεν είσαι. Είσαι...
Είπες ψέματα;
Προσπαθούσα να σε ξεφορτωθώ.
Αυτό πόνεσε. Πληγώθηκα.
Λοιπόν, είναι αργά, οπότε...
Θα σε πάω ως το μετρό.
Θα πάρω ταξί. Ποτέ δε χρησιμοποιώ το μετρό έτσι κι αλλιώς.
Εντάξει.
- Ευχαριστώ. - Ναι.
Λοιπόν...
- Όχι απόψε. - Εντάξει.
Όχι ποτέ, απλώς όχι απόψε.
- Τι θα γίνει; Θα φύγουμε; - Άνοιξε το ταξίμετρο.
"Όχι ποτέ";
Ώστε πρώτα το επιδόρπιο, λόγω φόβου γι' αστεροειδή, ναι,
αλλά το να φιλήσεις έναν τύπο που δείχνεις να σου αρέσει, τουλάχιστον,
προτού χαθείς μέσα στην άγνωστη νύχτα της Νέας Υόρκης,
μαζί μ' ένα πάντα που μόλις γνώρισες, όχι;
Τέλεια.
Ωραία.
- Είσαι πολύ παράξενος. - Ναι, το ξέρω.
Πηγαίνω στο Κουίνς. Μην ακούσω κουβέντα.
- Καλό τέλος της 6ης τάξης! - Επιτέλους.
Μπήκα σ' εκείνο το καλοκαιρινό πρόγραμμα του Στάινχαρντ.
Ναι, το έμαθα.
Είναι πολύ σημαντικό, λόγω του καλλιτεχνικού μου μεγαλείου.
Μην κάνεις πως δεν είσαι περήφανη. Πρέπει να είσαι.
- Υπάρχει κάτι. - Κάτι;
Μια έκθεση όπου δείχνεις ό,τι έχεις κάνει και τέτοια.
Θα έρθεις;
Πρέπει να δω την ατζέντα μου.
Φυσικά! Είσαι τρελή;
Θα είμαι εκεί από την προηγούμενη. Θα κατασκηνώσω απ' έξω.
Το σχολείο σου τελείωσε, έτσι;
Η μαμά κι ο Λες θα νοικιάσουν το σπίτι στη θάλασσα πάλι;
Ναι.
- Τι θα κάνουμε για τα γενέθλιά σου; - Τίποτα.
- Μπορούμε να κάνουμε πάρτι; - Όχι.
Ένα μικρό. Στο σπίτι της μαμάς, με τον Έινταν.
- Θα πω της μαμάς να είναι φρόνιμη. Χωρίς κλάματα. - Λες και είναι δυνατό κάτι τέτοιο.
Ξέρω. Ζούμε σαν γουρούνια.
Αλλά,
έχω ένα σουβέρ, αν θες σουβέρ.
Δε χρησιμοποιώ σουβέρ, πριν το 3ο ραντεβού.
Ποιος είναι αυτός;
Ο Μάικλ. Είναι ο αδελφός μου.
Σου μοιάζει λίγο.
- Παίζει εδώ γύρα; - Όχι πλέον.
Εσύ παίζεις;
Ανάλογα το ποιον ρωτάς.
Αποδείχτηκε πως πρέπει να έχεις ταλέντο.
Λοιπόν, τι ταλέντα κατέχεις Τάιλερ;
Όχι πολλά.
Ασχολήθηκα λίγο με τα γεράκια όταν ήμουν παιδί.
Προέρχομαι από πολλές γενιές Ιρλανδών γερακάρηδων.
Όχι, υπάρχει...
Δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να θεωρηθεί ταλέντο, αλλά...
- Τι είναι αυτό; - Αυτό,
είναι το ορεκτικό μας.
Ήθελα να γράψω "σε περίπτωση αστεροειδή",
αλλά ο Έινταν ο συγκάτοικός μου μαστούρωσε κι εγώ έκανα ντους.
Οπότε...
Τι βαθμό σου έβαλε ο Βόγκελστιν;
Δεν παίρνω βαθμούς.
Τυπικά, δεν έχω κάνει εγγραφή. Απλώς παρακολουθώ.
Οπότε ούτε το βιβλιοπωλείο είναι σημαντική επιλογή καριέρας;
Όχι, απλώς μου αρέσουν τα βιβλία.
Τι κάνεις;
- Δε χρειάζεται να με βοηθήσεις. - Ναι, με το ρυθμό που το κάνεις,
το πλύσιμο των πιάτων θα γίνει η κλίση της ζωής σου.
Τι;
Ώστε αυτό είναι το παιχνιδιάρικο "με κατάβρεξες" κομμάτι, σωστά;
- Γιατί το κάνεις ν' ακούγεται φθηνό; - Είναι φθηνό. Την έχω δει τη σκηνή 100 φορές.
Ξέρεις όμως τι δε συμβαίνει ποτέ σ' αυτή τη σκηνή,
Τάιλερ-που-δε-φοιτά- πραγματικά-στη-σχολή;
Τάιλερ-που-δε-νοιάζεται- πραγματικά-για-τη-δουλειά-του;
- Τι; - Όχι;
Αυτό.
Το καλό που σου θέλω, να ζητήσεις συγνώμη!
- Ποτέ! - Ζήτα συγνώμη!
Το δεύτερό σου όνομα είναι Κιτς; Θεέ μου οι γονείς σου είναι υπερβολικά φαντασμένοι.
- Το καλό που σου θέλω, ζήτα συγνώμη! - Ποτέ!
- Ζήτα συγνώμη! - Προτιμώ να φάω μαϊμούδες!
Θεέ μου, δεν ήταν στο σχέδιο! Δεν ήταν στο σχέδιο!
Παραδίνομαι. Παραδίνομαι. Αμάν.
Είσαι αμείλικτη.
- Νίκη με κάθε κόστος. - Ρε φίλε...
Τώρα τσαντίστηκα.
Πρέπει να το κόψεις, έτσι κι αλλιώς.
Γιατί; Επειδή είναι βλαβερά τα τσιγάρα;
Θες καμιά μπλούζα;
Εντάξει είμαι. Ευχαριστώ.
Ξέρεις η μόνη φορά που κάπνισα, ήταν στη ντίσκο με πατίνια.
Πνίγηκα τόσο πολύ, που ο κύριος Ντέμικ μου έκανε τη λαβή Χάιμλιχ.
Με τα πατίνια; Αυτό είναι πολύ εντυπωσιακό.
Ποτέ δεν το σκέφτηκα έτσι.
Τατουάζ; Να το δω. Τι είναι, Κινεζικό ιδεόγραμμα;
Επειδή ξέρω έναν τύπο που έκανε ένα Κινεζικό ιδεόγραμμα,
και νόμιζε ότι έλεγε...
"Μάικλ"
Συγνώμη. Δεν ήξερα...
Αυτοκτόνησε.
Πότε;
Στα 22α του γενέθλια.
Μόλις είχε αρχίσει να δουλεύει για τον πατέρα μου.
Νόμιζα πως ήταν μουσικός.
Ναι, ήταν.
Αλλά δεν έβγαζε λεφτά. Και,
και ο πατέρας μου είναι πολύ πιεστικός.
Ναι. Κι ο δικός μου το ίδιο.
- Να πάρει! Δεν είστε γυμνοί! - Δεν είσαι Ιρλανδός.
Τι στο διάολο έγινε στην κουζίνα;
Μοιάζει σαν να 'σπασαν τα νερά κάποιας εκεί μέσα. Είναι αηδία.
- Γεια. - Γεια.
Έινταν, από δω η Άλι.
- Άλι, Άλι... - Άλι, ο Έινταν. Ο συγκάτοικός μου.
Χάρηκα για τη γνωριμία.
- Γυμνάζομαι. - Είσαι ο μαλακίδης.
Ναι...
Περίμενε. Τι;
Πάρτι "ο γύρος του κόσμου" στον 3ο όροφο. Άντε, πάμε.
Έχει πολλές άσχημες, αλλά έχει και πολύ αλκοόλ, οπότε...
Ελάτε, πάμε.
Ναι, πολύ θα το 'θελα, αλλά πρέπει να γυρίσω σπίτι.
Τι; Όχι, όχι, όχι. Άκου, άκου.
Άλι; Άλι, Άλι;
Ένα ποτό.
Όποια χώρα θες. Ακόμη και τη Γαλλία.
Ελάτε. Και μετά θα φύγουμε.
Ένα ποτό;
- Ένα ποτό; - Ένα ποτό.
Πώς πάμε;
Τι;
Τι; Τι θες να πω; Θες να πω συγνώμη;
Θες να ζητήσω συγνώμη επειδή διασκέδασα μια ωραία κοπέλα;
- Συγνώμη. - Τάιλερ,
θέλω να τηλεφωνήσεις στον πατέρα μου.
Ναι, βέβαια. Πού είναι το τηλέφωνό σου;
Άλι, το τηλέφωνό σου έχει κλείσει.
Άλι;
Ποιος είναι ο αριθμός του;
Ανάθεμα.
Νομίζεις ότι μ' ενδιαφέρει το πόσο αργά είναι;
Το ξέρω πως είναι έξυπνο κορίτσι Λίο. Υποτίθεται πως θα είχε γυρίσει. Δεν έχει γυρίσει.
Λίο μην πας εκεί, εντάξει;
Θέλω να πάρεις εσύ τον Τεντ Πρόφερες!
Ναι. Και να με πάρεις πίσω.
Να πάρει, απλώς κάνε το!
Σκατά.
Σκατά!
Συγνώμη. Με πήρε ο ύπνος.
Σε πήρε ο ύπνος πού;
Το τηλέφωνό μου έσβησε, οπότε...
- Αυτό είναι δικό μου. Από το γραφείο μου. - Προσπαθούσα να βρω πληροφορίες.
Τι είμαι πλέον, ένας απ' τους υπόπτους σου;
Όταν φέρεσαι σαν αυτούς. Έχεις πάρει κάτι;
- Για όνομα. - Μη μου μιλάς εμένα έτσι, Άλι.
Μυρίζω αλκοόλ.
Ναι κι εγώ το ίδιο.
Τι συμβαίνει Άλι; Προσπαθείς να μου πεις κάτι μ' αυτό;
Μεγάλωσες πλέον;
Ναι, ίσως είναι ώρα να το συνηθίσεις μπαμπά, προτού πάθεις κάνα καρδιακό.
Ποιος είναι οι τύπος;
- Τι σε κάνει να νομίζεις ότι υπάρχει τύπος; - Ναι, είναι σκέτος πρίγκιπας.
Σε μεθάει, σε στέλνει σπίτι και μυρίζεις σαν αποστακτήριο,
μυρίζεις ένας Θεός ξέρει τι.
- Ξέρεις να τους διαλέγεις. - Ναι, έμοιασα της μάνας μου.
- Δεν είμαι παιδί, εντάξει; - Σ' αυτό το σπίτι, είσαι!
Πολύ θα σ' άρεσε!
Είσαι θλιβερός! Θα με στραγγάλιζες επειδή δε μπόρεσες να σώσεις τη μαμά...
Άλι; Άλι;
Μη μ' αγγίζεις! Μη...
Και τι; Απλώς έφυγε; Ούτε αντίο;
Εσύ ήσουν αυτός που την πότιζε σφηνάκια.
Υπάρχουν αμαρτίες εκ παραδρομής και αμαρτίες κατά παραγγελία.
Εγώ με συγχώρεσα, εντάξει; Πρέπει να κάνεις κι εσύ το ίδιο.
Εντάξει, πάμε.
Εμπρός! Εμπρός!
Πάμε! Πάμε!
Το 'χω! Εντάξει!
Εντάξει... Δε νομίζω ότι μπορώ...
Με συνθλίβει!
Χρειάζομαι λίγη βοήθεια! Τάιλερ!
- Τι στο διάολο ρε φίλε; - Εξιλέωση.
Πάω στη δουλειά.
Βοήθεια!
Αν έπινες άλλο ένα από κείνα τα πρωτεϊνούχα ροφήματα...
Ναι, αλλά συνέθλιβε το στέρνο μου ρε βλάκα.
Γεια.
Πώς τα πάει;
Είναι πολύ ταραγμένη.
Πρέπει να φτιάξουμε την κλειδαριά.
Ναι. Εγώ φταίω.
Μην ανησυχείς γι' αυτό. Λες να κοιμηθεί;
Ξέρεις, καταλαβαίνεις πως αν είχε το Τ.Σ.Ο.Υ.Λ.Α...
Είναι πολύ νωρίς;
Της είπα πως μπορεί να μείνει εδώ. Πειράζει;
- Ναι. Για όσο χρειαστεί. - Ευχαριστώ.